"Westchnienie"
tekst Maria Goral
Czasem brakuje jednego westchnienia
By poczuć mądrość swego istnienia.
Jak mało znaczy istota Boska
Gdy nie dosięgnie Cię rozpacz-troska.

Dźwigasz się z trudem wstajesz powoli
Codziennie myśląc, dlaczego tak boli
Bo dusza pragnie czegoś innego
Wartości głębszych coś swoistego.

Lecz mimo pragnień w bólu rozpaczy
Świadomie ściga nas los tułaczy.
Dochodzą troski dnia codziennego
A może spotka Cię coś nowego
Z tym pozostajesz na resztę życia
Śledząc los bacznie, lecz jakby z ukrycia.
Gdy znów zabłyśnie promień radości
Nigdy nie wracaj do złej przeszłości.

Idź, więc do przodu choćby po grudzie
Mimo swych lęków obaw i trudzie.
Bo przecież jesteś tylko człowiekiem
Bóg Cię obdarzył rolą i wiekiem.